Kavitha KERALA സാഹിത്യം.

അനാഥന്റെ വഴി.. എ അയ്യപ്പന്റെ ഓർമ്മയ്ക്ക്…

അനാഥന്റെ വഴി….

കാലം …
സെക്കന്റ്‌ സൂചിയില്‍ …ഓടിത്തളര്ന്നോടുവില്‍ ……
ഏതോ…ആശുപത്രിതന്‍ ..മോര്‍ച്ചറിയില്‍……..
ശീതീകരണിയില്‍ …തളര്‍ന്നുറങ്ങി …
സൂര്യ നാഡികള്‍ പൊട്ടി പ്പടര്‍ന്ന പകലിന്നു….
നീളം കുറയുകയായിരുന്നു…..
അവന്റെ ദേഹത്ത് സൂര്യ താപത്തിന്റെ
തിണ്ണര്‍ത്ത പാടുകള്‍ ……..
അവന്റെ ആമാശയത്തില്‍ കുടിച്ചു തീര്‍ത്ത
മാദക ജലത്തിന്റെ ശേഷിപ്പുകള്‍……
ശോഷിച്ച ശരീരത്തില്‍ അലഞ്ഞു നടന്ന ദൂരത്തിന്റെ
തിരു ശേഷിപ്പുകള്‍…
അതുവരെ പാടിത്തീര്‍ത്ത കവിതയുടെ_
തീനാമ്പുകള്‍…തിന്നുതീര്‍ത്ത തലച്ചോറില്‍…..
സംസ്ക്കാരം കടന്നാക്ക്രമിച്ചതിന്റെ തുളകള്‍…

അനാഥത്വത്തിന്റെ ജീവന് ….
അഡ്രസ്സ് വേണ്ടായിരുന്നു ……..
തിരിച്ചറിയാതുള്ളവര്‍ക്ക്
കാഴ്ച വേണ്ടായിരുന്നു…കാരണം….
മരിച്ചവരാണവന്റെ കൂട്ടുകാര്‍ …….
ആയകാലത്ത് അവന്‍ കലമ്പിയതൊക്കെ
അധികാരി വര്‍ഗ്ഗത്തോട്‌ ……
കൈചൂണ്ടിയതൊക്കെ അധാര്‍മ്മികതയോട് ….

ഒടുവില്‍ …മരണത്തിന്റെ…പടികടന്ന്..
ശാന്തികവാടത്തിലെക്കുള്ള വഴിയില്‍…..
അധികാരവര്‍ഗ്ഗവും,അധാര്മികതയും കൈ കോര്‍ത്തപ്പോള്‍…..
ആറുദിവസം കഴിഞ്ഞാണ് …ആറടി മണ്ണും ,തീയും വിധിച്ചത്…
കാരണം..ആര്‍ക്കും നേരമില്ലായിരുന്നു ….
അല്ലെങ്കില്‍ അവരുടെ നേരം നോക്കി അവനു മരിക്കാമായിരുന്നു…..
ജനിച്ചന്നു തൊട്ടേ നിഷേധിയായവനെവിടെ നിയമവും ചിട്ടയും……….
ആരോടും പറയാതെ പല്ലനയാറ്റില്‍ മുങ്ങിയ പൂര്‍വികനെക്കാണാന്‍
അവനെന്തിനു നേരം നോക്കണം….?
തീവണ്ടിക്കൊരു ടിക്കറ്റ്എടുക്കണം ..?

(പ്രദീപ് ശിവശങ്കർ )

%d bloggers like this: